Cinemon:
Michał Wójcik – gitara, wokal
Jakub Pałka – bębny, wokal
Basik – bas
Łukasz Wierzbicki – bas live

Obsługa techniczna:
Arek Szost – dźwięk
Dominika Filipowicz – foto, video

W zespole grali:
Łukasz Wierzbicki (gościnnie Cinetour 2014)- bas
Małgorzata Tekiel (gościnnie Cinetour 2014) – bas
Kuba Tracz – bas, wokal
Michał Braszak – bas
Paweł Harańczyk – klawisze
Mariusz Sitko – bas
Karolina Czerska – bas
Lechu – gitara, klawisze
Paweł Gajda – bas w zastępstwie
Bart – bas

Długie i nudne BIO:
UWAGA: DZIENNIKARZE/PROMOTORZY! Prosimy o bardzo przemyślane cytowanie poniższego materiału. TO NIE JEST OPIS zespołu tylko długie i nudne BIO. Opis prasowy znajdziecie —> TUTAJ.

Zespół Cinemon powstał w 2005r. w Krakowie jako trio gitara-bas-perkusja. Założenie zespołu miało jasno określony cel – ma być “inaczej i nietypowo”. W muzyce od początku była nieskrępowana energia, wolność częstokroć zahaczająca o absurd czy awangardę, ale też nieco bardziej rozbudowana forma, zabawy rytmem i tonacją. Cinemon był ujściem wszystkich inspiracji tworzących go muzyków – począwszy od Led Zeppelin, poprzez Pink Floyd, Ściankę, Dream Theater (sic!), King Crimson, nie wiadomo na czym skończywszy.

Po kilku przetasowaniach w składzie (Karolina, Bart, Lechu) w maju 2007 r. Cinemon z Mariuszem Sitko rozpoczął prace w studio nagrań nad debiutancką płytą wydaną w lutym 2009 własnym sumptem.

Zawartość albumu to 10 utworów będących podsumowaniem kilku lat pracy i rozwoju. Stylistycznie na pierwszym LP muzyka rozpościera się pomiędzy rock’n'rollem (Don’t you remember, Little Babe), narkotyczną awangardą (Barbiturany, Świńskie Wycie Judasza), zżynką z klasyków (Shall I) czy nawet rockiem progresywnym (Nobody Knows). Płyta zebrała dobre recenzje, a zespół zyskał kilkoro fanów…(sam posłuchaj: www.cinemon.pl/music/cinemon-lp)

Zaraz po premierze płyty, Mariusza zastępuje Michał Braszak. Powstają nowe utwory (m.in. RSPCP). Jakiś czas potem zespół wzbogaca się o młodego a zdolnego pianistę Pawła Harańczyka, jednak w takim składzie wytrzymuje tylko około roku.

Po pewnych perypetiach Cinemon postanawia przeobrazić się w rokendrolowe trio – do Michała (gitara) i Kuby (perkusja) jako basista dołącza Kuba Tracz.

Postanowienia na maj 2011 to powrót do korzeni i robienie nowego, rokendrolowego materiału. Stary, zbyt napompowany i rozbudowany został zgubiony po drodze jako nieprzystający do obecnej wizji zespołu. Jest prościej, energetyczniej, swobodniej.

Początek 2012 to EPka Three Days zawierająca 5 nowych numerów zarejestrowanych dość spontanicznie na salce prób (mix/master wykonał Mateusz Kuraczyk ze studia Magazine w Knurowie: www.cinemon.pl/music/three-days-ep). Prostsza muzyka pozwala na wzięcie udziału w kilku konkursach: jest Hard Rock Rising (drugie miejsce w krk), jest Antyfest (pierwsze miejsce i support przed Metallicą), jest Żywiec Browar Rock (pierwsze miejsce), jest KozAll Festival (finał), jest Slot Art Festival (pierwsze miejsce i koncert na dużej scenie).

Początek 2013 to ciężka praca nad kolejną płytą, tym razem długogrającą (www.cinemon.pl/music/perfect-cean). Coś co w zamierzeniu miało zająć dwa tygodnie, przeciągnęło się do trzech miesięcy – a mówimy o samym nagraniu. Niemniej były to miłe (choć zimne) trzy miesiące. Plany koncertowo/konkursowe były przez to nieco uboższe niż w roku poprzednim, ale i tak udało się zagrać kilka (właściwie: trzydzieści kilka) koncertów, wygrać kilka konkursów (I miejsce na Rock In Mińsk, drugie miejsce w Skrzydlatym Wiośle, główna nagroda muzyczna na Famie) zagrać na kilku festiwalach (T-Mobile Nowe Horyzonty, Slot Art). Zamknięcie roku to premiera Perfect Ocean (www.cinemon.pl/music/perfect-ocean/).

Początkiem 2014 z zespołu odchodzi Kuba Tracz (by poświęcić się już ostatecznie karierze w Clock Machine). Cinemon staje się więc duetem, z koncertowym wsparciem różnych basistów: w większości Basika (ex-Rusty Cage, Milion Much), który zastępował już kilkukrotnie Kubę, jednorazowo Matysa (ex-Big Fat Mama, MA), Łukasza Wierzbickiego (obecnego basistę Rusty Cage) oraz Gośki Tekiel (koncertująca m.in. z Pudelsami, Pochwalonymi) – dwoje ostatnich na trasie 2014.

Pojawiają się dwa wydawnictwa koncertowe: Live @ Przestrzenie i Live @ Alchemia.

Jesień 2014 to największa dotychczasowa trasa – prawie 30 koncertów. Wyzwanie muzyczne, logistyczne i życiowe zakończone sukcesem (zespół przeżył!).

2015 to początek pracy nad kolejną płytą przerywany sporadycznymi koncertami oraz już bardziej usystematyzowaną trasą pod koniec roku, promującą singiel So Naive (www.cinemon.pl/music/so-naive) zapowiadający nowe wydawnictwo.

2016 to eksport zespołu poza granice Polski. Ale o tym… później.